Kiedy muszę złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości ?

Postępowanie upadłościowe

Postępowanie upadłościowe jest specjalnym postępowaniem, którego głównym celem jest dochodzenie roszczeń od niewypłacalnych dłużników będących przedsiębiorcami. Ustawa prawo upadłościowe i naprawcze reguluje przesłanki ogłoszenia upadłości, jej skutki oraz całą procedurę związaną z postępowaniem upadłościowym (zarówno w trybie upadłości likwidacyjnej, jak i z możliwością zawarcia układu).

Niewypłacalność

Przesłanką ogłoszenia upadłości jest niewypłacalność dłużnika. Ustawa zawiera definicję tego pojęcia. I tak, zgodnie z jej obowiązującą treścią, dłużnika uważa się za niewypłacalnego, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Przyjmuje się, że powinny to być co najmniej dwa zobowiązania od co najmniej dwóch wierzycieli. Rozbieżne są zdania natomiast co do tego, jakiego typu powinny być to zobowiązania. Cześć prawników uważa, że mogą być to jakiekolwiek długi, bez względu na ich wielkość. Inni natomiast stoją na stanowisku, że powinny być to takie zobowiązania, które zagrażają prawidłowemu funkcjonowaniu przedsiębiorstwa.

Dodatkowo ustawa stanowi, ze w stosunku do dłużnika będącego osobą prawną (np. spółką z o.o. lub spółką akcyjną) albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną (np. spółką jawną, partnerską czy komandytową) można stwierdzić niewypłacalność, również gdy wartość jego zobowiązań jest wyższa od wartości jego majątku, zakładając nawet, że zobowiązania są na bieżąco realizowane.

Wniosek o ogłoszenie upadłości

Ustawa prawo upadłościowe i naprawcze zawiera szereg wymogów dotyczących wniosku o ogłoszenie upadłości, co powoduje że jego prawidłowe sporządzenie nie jest zadaniem najprostszym. Dodatkowo konieczne jest sporządzenie w odpowiedni sposób wielu załączników. Należy mieć na uwadze, że prawidłowe sporządzenie wniosku i załączników jest o tyle istotne, że warunkuje wyłączenie odpowiedzialności  za jego niezłożenie.

Podmioty zobowiązane do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz termin

Osoba fizyczna, prowadząca działalność gospodarczą zobowiązana jest do złożenia w sądzie wniosku o ogłoszenie upadłości nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, gdy wystąpiła podstawa jej ogłoszenia, czyli od dnia kiedy dłużnik stał się niewypłacalny, zgodnie z definicją ustawową. W przypadku natomiast, gdyż dłużnikiem jest osoba prawna (np. spółka z o.o. lub spółka akcyjna) albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej (np. spółka jawna, partnerska czy komandytowa), obowiązek złożenia wniosku  o ogłoszenie upadłości ciąży na każdej osobie która ma prawo reprezentacji (i to bez względu na to czy prawo to przysługuje samodzielnie, czy  łącznie z innymi osobami). Oznacza to przykładowo, że nawet w sytuacji, gdy do reprezentacji spółki z o.o. wymagane jest działanie co najmniej dwóch członków zarządu, to i tak wniosek o ogłoszenie upadłości może i powinien złożyć każdy z nich samodzielnie.

Odpowiedzialność za niezłożenie wniosku w terminie

Osoby które są zobowiązane do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości ponoszą odpowiedzialność odszkodowawczą wyrządzoną poprzez niedopełnienie tego obowiązku. Roszczenia odszkodowawcze mogą w stosunku do nich kierować wszystkie podmioty, które poniosły szkodę, wskutek zaniechania dotyczącego wniosku o ogłoszenie upadłości. Ponadto należy wspomnieć w tym miejscu, że w przypadku członków zarządu spółki z o.o. ponoszą oni solidarną odpowiedzialność za zobowiązania spółki w sytuacji, w której nie złożyli wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie dwóch tygodni od dnia wystąpienia do tego podstaw.

Kancelaria Prawna MHS w ramach prowadzonego doradztwa prawnego z zakresu prawa upadłościowego udziela porad prawnych dotyczących zaistnienia przesłanek do ogłoszenia upadłości oraz pomaga przy sporządzaniu wniosku o ogłoszenie upadłości, dopilnowując, aby został on złożony prawidłowo, co zabezpiecza interesy naszych Klientów przed ewentualnymi roszczeniami odszkodowawczymi. Doświadczenie prawników Kancelarii Prawnej MHS oraz jej adwokatówradców prawnych współpracujących zapewnia skuteczną pomoc przy sprawach związanych z prawem upadłościowym.

Kary nakładane na polskie firmy transportowe przez Civil Penalty Unit

Przewóz nielegalnych imigrantów

W ostatnim czasie coraz większym problemem polskich firm transportowych stają się grzywny nakładane przez zagraniczne służby celne. Chodzi w tym przypadku o takie sytuacje, gdy polscy przewoźnicy dokonują transportu towarów poprzez kraje do których w ostatnich miesiącach przybyła znaczna liczba imigrantów z bliskiego wschodu. Jeżeli zagraniczne służby celne ustalą, iż polski kierowca „przewozi“ w swoim samochodzie takie osoby, które nie mają odpowiedniej zgody na pobyt w konkretnym kraju, to kwalifikują to jako przemyt nielegalnych imigrantów.

Kary nakładane przez Civil Penalty Unit

Wskazany powyżej problem dotyczy w szczególności polskich firm transpotowych, które zajmują się przewozem towarów na teren Wielkiej Brytanii. Mianowicie, w przypadku, gdy brytyjskie organy celne (oficerowie Border Force) stwierdzą przypadek „przemytu“ nielegalnych imigrantów (np. ukrywających się w naczepie tira) to kierują wniosek o nałożenie w trybie administracyjnym grzywny przez Civil Penalty Unit (angielską jednostkę nadzorującą pracę celników), co może dotyczyć zarówno samego kierowcy, jak i przewoźnika (właściciela firmy). Wskazane grzywny są relatywnie wysokie, albowiem mogą one sięgać nawet 2.000 funtów za każdego uchodźcę nielegalnie przywiezionego na terytorium Wielkiej Brytanii. Termin na zapłatę grzywny wynosi 60 dni od dnia jej nałożenia przez ww. organ.

Prawo do wniesienia sprzeciwu lub apelacji

Należy podkreślić, iż każdy podmiot na którego zostanie nałożona grzywna z tytułu przewozu nielegalnego imigranta, posiada prawo do wniesienia sprzeciwu (objection) do Civil Penalty Unit. Co ważne, sam sprzeciw może dotyczyć zarówno zasadności nałożenia grzywny „w ogóle“, jak i samej wysokości grzywny. Sprzeciw należy złożyć w formie pisemnej wraz z odpowiednimi dokumentami potwierdzającymi poszczególne okoliczności przytoczone w sprzeciwie. Ponadto, trzeba również pamiętać, że możliwe jest rozłożenie na raty nałożonej grzywny, jeżeli przewoźnik (kierowca) wykaże, że nie jest w stanie zapłacić nałożonej kary lub w przypadku, gdyby jej zapłata wiązała się dla niego z nadmiernymi trudnościami finansowymi. Niezależnie od prawa do wniesienia sprzeciwu, ukarany kierowca (przewoźnik) może również skorzystać z instytucji apelacji (appeal), którą wnosi się do właściwego sądu (Country Court). Apelację wnosi się w terminie 28 dni od dnia wydania decyzji o nałożeniu grzywny lub – w przypadku uprzedniego wniesienia sprzeciwu – od dnia wydania decyzji będącej wynikiem rozpatrzenia sprzeciwu.

Kancelaria Prawna MHS posiada bogate doświadczenie w reprezentacji firm transportowych. Nasi prawnicy pomagają przygotować stosowne sprzeciwy lub apelacje zarówno przewoźnikom, jak i kierowcom. Kancelaria MHS prowadzi również szkolenia z zakresu obowiązkowych procedur bezpieczeństwa, których zachowanie podczas transportu może przyczynić się do uwzględnienia sprzeciwu lub apelacji.

Upadłość banku a wypłaty z Bankowego Funduszu Gwarancyjnego

Kiedy bankrutuje bank

Postępowanie upadłościowe banku regulowane jest ustawą prawo upadłościowe i naprawcze. Podstawową przesłanką ogłoszenia upadłości jest niewypłacalność. Jest to sytuacja w której dłużnik nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań. Ponadto może ona wystąpić jednak także wtedy,  jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje. W odróżnieniu od ogólnych reguł dotyczących zgłaszania wniosku o ogłoszenie upadłości, w przypadku banków stosowny wniosek może złożyć wyłącznie Komisja Nadzoru Finansowego.

Bankowy Fundusz Gwarancyjny

Doświadczenia lat dziewięćdziesiątych, kiedy dochodziło do upadłości banków komercyjnych i banków spółdzielczych, doprowadziły do utworzenia w 1995 roku Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Ustawa nakłada obowiązek uczestnictwa w nim wszystkich banków komercyjnych i banków spółdzielczych. Wprowadzony system zakłada, że w przypadku bankructwa jednego z członków BFG, pozostałych obciąża obowiązek składki na wypłatę depozytów.

Obecnie suma gwarantowana przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny wynosi równowartość 100.000 euro według średniego kursu NBP z dnia spełnienia warunku gwarancji przez co należy rozumieć wydanie przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o zawieszeniu działalności banku komercyjnego lub banku spółdzielczego i ustanowieniu zarządu komisarycznego, o ile nie został on ustanowiony wcześniej, oraz wystąpienie do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości.

Procedura wypłaty środków gwarantowanych w Bankowego Funduszu Gwarancyjnego

Ustanowiony zarząd komisaryczny nad bankiem komercyjnym lub bankiem spółdzielczym po ustaleniu stanu ksiąg rachunkowych banku na dzień spełnienia warunku gwarancji sporządza listę deponentów w oparciu o system wyliczenia banku. Lista ta jest następnie przekazywana do Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w terminie 3 dni. Zarząd Funduszu podejmuje decyzję co do wyboru podmiotu, który będzie realnie dokonywał wypłat środków gwarantowanych. Dodatkowo podejmowana jest uchwała, która określa m.in. sposób dokonywania wypłat. Warto zaznaczyć, że w przypadku, gdyby w trakcie dokonywania wypłat ogłoszona została upadłość banku komercyjnego lub banku spółdzielczego obowiązki związane z kontynuacją wypłat będą dalej realizowane przez zarządcę banku lub jego syndyka.

Problemy związane z wypłatą środków z Bankowego Funduszu Gwarancyjnego

Roszczenia deponentów powinny zostać zaspokojone w ciągu 20 dni roboczych od dnia spełnienia warunków gwarancji. W przypadku wystąpienia okoliczności uniemożliwiających wypłatę środków gwarantowanych we wskazanym terminie, Komisja Nadzoru Finansowego może go przedłużyć jeszcze o dziesięć dni roboczych. Zdarzają się jednak przypadki, kiedy  z różnych przyczyn deponent nie zostanie ujawniony w ramach listy deponentów. W takiej sytuacji Fundusz zaspokaja jego roszczenia w terminie 20 dni roboczych od otrzymania uzupełnionej listy od syndyka lub zarządcy lub też prawomocnego wyroku sądu potwierdzającego posiadanie wierzytelności do banku komercyjnego lub banku spółdzielczego, objętej obowiązkowym systemem gwarantowania. W obu przypadkach niezbędne jest jednak podjęcie koniecznych aktów staranności, które mają na celu zabezpieczenie interesu prawnego osoby ubiegającej się o wypłatę gwarantowanych środków.

Inną problematyczną kwestią jest następstwo prawne podmiotu uprawnionego do odbioru środków gwarantowanych w Bankowym Funduszu Gwarancyjnym. Szczególnie istotna jest sytuacja, w której już w momencie spełnienia się warunku gwarancji uprawnienie do odbioru środków przysługiwało następcom prawnym deponenta (np. spadkobiercom lub spółkom powstałych na skutek połączenia lub przekształcenia). Ponieważ Bankowy Fundusz Gwarancyjny jest zobowiązany do spełnienia wyłącznie jednego świadczenia gwarancyjnego z tytułu środków gwarantowanych, konieczne jest w takim przypadku podjęcie niezbędnych działań, w celu ochrony przysługujących środków pieniężnych.

Kancelaria Prawna MHS, opierając się na swoim doświadczeniu w prowadzeniu spraw upadłościowych, udziela porad prawnych związanych z dochodzeniem roszczeń od upadłych dłużników, w tym banków oraz roszczeń przysługujących względem Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Nasi Prawnicy oraz adwokaciradcowie prawni współpracujący pomagają Klientom zarówno na etapie postępowania sądowego, jak i pozasądowego.

Ile kosztuje rozwód i separacja ?

Opłaty sądowe w sprawach rozwodowych

Jedną z podstawowych zasad procesu cywilnego jest jego odpłatność. Generalnie, opłatę sądową należy uiścić przy wnoszeniu każdego pisma, które podlega opłacie. Jednym z takich pism jest z pozew o rozwód lub separację. Opłata od takiego pisma jest stałą i wynosi 600 zł. W przypadku, w którym małżonkowie złożyliby zgodny wniosek o orzeczenie separacji opłata wyniosłaby wówczas jedynie 100 zł.

Opłatę sądową należy uiścić przy wnoszeniu pisma. Można tego dokonać na trzy sposoby:

  1. nakleić znaki opłaty sądowej na piśmie;
  2. bezpośrednio w kasie sądu;
  3. przelewem bankowym na rachunek sądu.

Opłaty sądowe związane z alimentami, eksmisją małżonka oraz podziałem majątku

W przypadku, gdy sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie będzie orzekał również o alimentach, od małżonka zobowiązanego zostanie pobrana opłata stosunkowa od zasądzonego roszczenia (5 % rocznej wartości alimentów). Ponadto w przypadku nakazania eksmisji jednego z małżonków albo podziału wspólnego majątku sąd pobierze także odpowiednią opłatę, dla każdej z takich spraw. Opłata od wniosku o eksmisję wynosi 200 zł, a od wniosku o podział majątku wspólnego 1000 zł, za wyjątkiem sytuacji, gdy małżonkowie przedstawią zgodny projekt podziału wspólnego majątku. Wówczas opłata wyniesie jedynie 300 zł.

Opłata sądowa od apelacji

W przypadku wydania niekorzystnego wyroku przez Sąd I Instancji, gdy istnieje konieczność wniesienia apelacji, należy pamiętać także o obowiązku wniesienia odpowiedniej opłaty. Opłaty od apelacji w danej sprawie są tożsame z opłatami, które uiszcza się od pism wszczynających postępowanie w I Instancji.

Wydatki związane z postępowaniem

Oprócz powyżej wymienionych opłat, czasami pojawia się konieczność poniesienia dodatkowych wydatków. Mogą to być zarówno opłaty od pisma wszczynającego niektóre postępowania wpadkowe, np. opłata zobowiązanego od zażalenia na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia alimentów, jak również wydatki związane z samym postępowaniem np. zaliczka związana z powołaniem biegłego czy z korzystaniem z usług tłumacza przysięgłego.

Zwolnienie od kosztów sądowych

Należy pamiętać, że każdemu uczestnikowi postępowania przysługuje prawo domagania się zwolnienia od kosztów sądowych. W tym celu należy złożyć do sądu specjalnych wniosek (można go wnieść zarówno przed wszczęciem postępowania, przy złożeniu pierwszego pisma np. pozwu lub też w trakcie trwania samego postępowania). Sam wniosek oczywiście jest zwolniony od jakichkolwiek opłat. Jako załącznik, należy do niego dołączyć oświadczenie majątkowe złożone na specjalnie do tego celu przygotowanym formularzu. Sąd uwzględniając wniosek może orzec o zwolnieniu strony od kosztów sądowych w całości lub w części. W przypadku wydania niekorzystnego orzeczenia, istnieje także możliwość odwołania się do Sądu II Instancji, celem kontroli zasadność odmowy zwolnienia strony od kosztów sądowych.

Kancelaria Prawna MHS mając świadomość, jak istotne są kwestie finansowe związane z rozpoczęciem postępowania sądowego informuje swoich Klientów o kosztach z tym związanych. W każdym natomiast przypadku, gdy istnieją ku temu podstawy, rekomendujemy złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, tak aby samo postępowanie było jak najmniej obciążające dla naszych Klientów. Prawnicy Kancelarii Prawnej MHS, a także adwokaciradcowie prawni współpracujący pomagają przy przygotowaniu odpowiednich dokumentów.