Adwokat czy radca prawny ? A może doradca podatkowy ?

Prawników wykonujących wolne zawody może generalnie podzielić na trzy kategorie – adwokatów, radców prawnych i doradców podatkowych. Oczywiście nie oznacza to, że na rynku spotykamy wyłącznie kancelarie adwokacie, kancelarie radcy prawnego czy kancelarie doradcy podatkowego. Istnieją bowiem kancelarie prawne, które są prowadzone wspólnie przez adwokatów, radców prawnych i doradców podatkowych. Bardzo często osoby szukające porady prawnej stają przed wyborem czy udać się po pomoc do adwokata czy radcy prawnego. Poniżej zamieszczamy krótki opis wspomnianych zawodów prawniczych, który może pomóc w rozwiązaniu tego dylematu.

Adwokat i kancelaria adwokacka

Historia adwokatury polskiej sięga XIX wieku. Adwokaci do tej pory są jednak postrzegani w Polsce jako prawnicy, do których należy się udać w celu uzyskania porady prawnej lub pomocy w poprowadzeniu sprawy sądowej. Tradycyjnie też zawód ten kojarzony z obroną w sprawach karnych. Adwokat bowiem do niedawna jako jedyny przedstawiciel zawodów prawniczych mógł występować jako obrońca w sprawach dotyczących przestępstw.

Radca prawnykancelaria radcy prawnego

Zawód radcy prawnego powstał w latach 60 dwudziestego wieku. Początkowo radca prawny był prawnikiem zatrudnianym w przedsiębiorstwach państwowych, które mogły korzystać jedynie z ich pomocy prawnej. Adwokaci utracili prawo obsługi prawnej tych podmiotów. Z biegiem czasu uprawnienia radców prawnych się zwiększały. Początkowo zezwolone im na obsługę nie tylko przedsiębiorstw państwowych, ale również innych podmiotów np. osób fizycznych i spółek prawa handlowego. W dalszym ciągu jednak kancelaria radcy prawnego nie mogła udzielać porad prawnych w sprawach rodzinnych, opiekuńczych i karnych. Sprawy te były zarezerwowane dla kancelarii adwokackich. Z biegiem czasu jednak prawnik, będących radcą prawnym mógł również świadczyć pomoc prawną w tym zakresie. Ostatnią istniejącą różnicą był zakaz bycia obrońcą w sprawach karnych dotyczących przestępstw. Obecnie jednak (od lipca 2015 r.) również to ostatnie ograniczenie zostało zniesione. Dzisiaj zawód radcy prawnego od zawodu adwokata nie różni się praktycznie niczym, a każda osoba jest w stanie otrzymać porady prawne zarówno w kancelarii adwokackiej, jak i w kancelarii radcy prawnego.

Doradca podatkowy i kancelaria doradcy podatkowego

Pośród prawników wyróżnić można również grupę zawodową doradców podatkowych. Udzielają oni porad prawnych w sprawach z zakresu prawa podatkowego. Czasami zdarza się, że niektórzy adwokaci lub radcowie prawni posiadają również uprawnienia doradcy podatkowego. Obecnie jednak nie jest konieczne posiadanie tytułu doradcy podatkowego, gdyż zarówno adwokat jak i radca prawny może udzielać porad prawnych i reprezentować swoich Klientów w sprawach z zakresu prawa podatkowego.

Tak więc, radca prawny czy adwokat ? Kogo wybrać ?

Obecnie nie ma żadnych różnic w zakresie porad prawnych, których może udzielać adwokat lub radca prawny. Obaj prawnicy mogą również udzielać porad prawnych w sprawach podatkowych, co w tym zakresie pokrywa się z uprawnieniami doradcy podatkowego (oznacza to, że adwokat lub radca prawny może udzielać porad prawnych tam gdzie doradca podatkowy, ale doradca podatkowy nie może udzielać porad prawnych w tych wszystkich sprawach co radca prawny lub adwokat). Oczywiście w dalszym ciągu istnieje w społeczeństwie przekonanie, że tradycyjnie kancelarie adwokackie zajmują się częściej procesami sądowymi, a domeną radców prawnych i ich kancelarii są sprawy z zakresu obsługi przedsiębiorców i spółek. Wszystko jednak tak naprawdę zależy od tego, w czym konkretny prawnik się specjalizuje i w rzeczywistości nie ma żadnego znaczenia czy udamy się po poradę prawną do radcy prawnego czy adwokata. Zarówno jeden jak i drugi prawnik będzie w stanie udzielić pomocy prawnej, o ile oczywiście zajmuje się daną kategorią spraw. Praktycznie zatem rzecz biorąc podział prawników na adwokatów i radców prawnych ma dzisiaj znaczenie jedynie historyczne.

Odstąpienie od umowy sprzedaży zawartej na odległość

Coraz częściej każdy z nas decyduje się na kupno rzeczy przez Internet. Jest to prostsze, szybsze i daje możliwość jednoczesnego porównania ofert wielu sprzedawców. Co jednak w sytuacji, gdy zakupiona rzecz okazuje się w rzeczywistości o wiele mniej atrakcyjna niż w Internecie lub gdy podarowany prezent nie przypadł do gustu obdarowanemu. Jeżeli zakupiliśmy towar jako konsument, to znaczy nie do celów prowadzonej działalności gospodarczej, prawo przewiduje możliwość odstąpienia od umowy zawartej na odległość bez podania przyczyny.

Termin złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy

Konsumentowi przysługuje 14 dni na złożenie oświadczenia o odstąpieniu od umowy. Jak zostało już zaznaczone powyżej nie musi on podawać żadnej przyczyny swojej decyzji, ani nie może ponosić z tego tytułu żadnych kosztów (za wyjątkiem tych wymienionych w ustawie np. koszty bezpośredniego zwrotu rzeczy, chyba że sprzedawcy nie poinformował o tym konsumenta). Termin 14 dni biegnie od momentu objęcia rzeczy w posiadanie przez konsumenta. Przykładowo zatem jeżeli towar dostarczany jest przez kuriera, termin na odstąpienie od umowy liczony jest od dnia przekazania paczki konsumentowi.

Obowiązek poinformowania konsumenta o prawie odstąpienia od umowy

Sprzedawca ma obowiązek poinformować konsumentaprawie odstąpienia od umowy. Zaniechanie na tym polu powoduje, że termin do złożenia oświadczenia wygasa dopiero po upływie 12 miesięcy od dnia upływu 14-dniowego terminu, liczonego od wydania przesyłki konsumentowi. Jeżeli jednak sprzedawca poinformuje konsumenta przed upływem 12 miesięcy termin do odstąpienia od umowy przez konsumenta ulega skróceniu do 14 dni, licząc od poinformowania go o tym prawie. Podkreślić należy, że do zachowania terminu do złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy wystarczające jest jego wysłanie przed upływem terminu.

Skutki oświadczenia o odstąpieniu od umowy zawartej na odległość

W wyniku złożenia przez konsumenta oświadczenia o odstąpieniu od zawartej umowy, umowę uważa się za niezawartą. W przypadku natomiast, gdy oświadczenie to doszło do sprzedawcy zanim zdążył on przyjąć ofertę konsumenta, oferta konsumenta przestaje wiązać. Sprzedawca ma obowiązek zwrócić konsumentowi wszystkie dokonane przez niego płatności, co oznacza także obowiązek zwrotu kosztów dostarczenia rzeczy. Zwrot pieniędzy powinien nastąpić w ciągu 14 dni od otrzymania przez sprzedawcę oświadczenia o odstąpieniu od umowy i to w ten sam sposób, w który płatność została uiszczona przez konsumenta. Konsument może jednak zażądać zwrotu w inny sposób, jeżeli sposób ten nie generuje dla sprzedawcy dodatkowych kosztów. Po stronie konsumenta powstaje natomiast obowiązek zwrotu rzeczy sprzedawcy (i poniesienia związanych z tym kosztów), chyba że sprzedawca sam zgodził się je ponieść albo nie poinformował konsumenta o jego obowiązku poniesienia tych kosztów.

Kancelaria Prawna MHS udziela porad prawnych w zakresie odstąpienia od umowy zawartej na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa. Powyżej opisane reguły mają zastosowanie także do innych umów niż umowa sprzedaży, które zostały zawarte na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa. Prawnicy Kancelarii Prawnej MHS a także adwokaciradcowie prawni współpracujący doradzają naszym Klientom oraz pomagają przy sporządzeniu oświadczenia o odstąpieniu od umowy, a także uczestniczą w negocjacjach i ewentualnie prowadzą postępowania sądowe związane z dochodzenie roszczeń z tytułu złożonego oświadczenia o odstąpieniu od umowy.

Zakupiony towar ma wady

Czasami zdarza się, ze zakupiona przez nas rzecz w niedługim czasie po zakupie przestaje działać. Najczęściej liczymy na to, że usterka zostanie naprawiona w ramach gwarancji. Często jednak stawiane są przed nami różne przeszkody – niepodbita karta gwarancyjna lub jej brak czy też niedochowanie terminu, wynikającego z warunków gwarancji. Nie można jednak w takim przypadku zapominać, że gwarancja jest jedynie zobowiązaniem umownym, w ramach którego producent zobowiązuje się do określonego postępowanie względem nabywcy towaru. Nie wyłącza to jednak w żadnym wypadku uprawnień z rękojmi, które przysługują względem sprzedawcy. Przepisy Kodeksu Cywilnego zawierają szczegółowe uregulowanie praw kupującego, których w przypadku konsumenta prawie nie można wyłączyć postanowieniami umowy. Oznacza to, ze nawet jeżeli umowa (lub regulamin, ogólne warunki umów itd.) zawiera postanowienia sprzeczne z ustawą są one nieważne i zastosowanie znajdują przepisy Kodeksu Cywilnego.

Wada rzeczy sprzedanej a odpowiedzialność sprzedawcy

Sprzedawca odpowiada wobec kupującego za wady prawne i fizyczne zakupionej rzeczy. Wada fizyczna ma miejsce wówczas, gdy sprzedany towar jest niezgodny z umową, a to ma miejsce w szczególności wówczas (choć nie tylko) gdy: rzecz nie ma właściwości, które taka rzecz powinna mieć ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia (i), rzecz nie ma właściwości o których istnieniu sprzedawca zapewnił kupującego, w tym przedstawiając próbkę lub wzór (ii), rzecz nie nadaje się do celu, o którym kupujący poinformował sprzedawcę przy zawarciu umowy, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia co do takiego jej przeznaczenia (iii), rzecz została kupującemu wydana w stanie niezupełnym (iv).

Roszczenia z rękojmi wobec sprzedawcy

Kupujący w przypadku wykrycia wady może złożyć oświadczenie o obniżeniu ceny albo odstąpieniu od umowy (jeżeli wada jest istotna). Sprzedawca może jednak ubezskutecznić te oświadczenia poprzez wymianę rzeczy na nową lub usunięcie wady. Może jednak to uczynić tylko jeden raz. W przypadku ponownego wykrycia wady, oświadczenie kupującego ma charakter ostateczny. Kupujący może również zamiast składania powyżej wymienionych oświadczeń żądać wymiany rzeczy na nową albo usunięcia wady.

Termin dochodzenia roszczeń z rękojmi

Odpowiedzialność sprzedawcy za wady rzeczy istnieje jeżeli wada została stwierdzona przed upływem dwóch lat od wydania rzeczy kupującemu. W przypadku nieruchomości termin ten wynosi pięć lat. Istotne jest, że wskazany termin nie dotyczy zgłoszenia wady sprzedawcy, a jedynie jej wykrycia. Ponadto, termin jest liczony od dnia wydania rzeczy, a nie zawarcia umowy, co jest istotne m.in. wówczas, gdy sprzedaż została dokonana na odległość i rzecz została wydana później niż moment zawarcia umowy (z uwagi na czas dostawy). Dla konsumenta bardzo ważne jest również to, że jeżeli wada fizyczna zostanie stwierdzona przed upływem roku od dnia wydania rzeczy sprzedanej, domniemywa się, że wada lub jej przyczyna istniała w chwili przejścia niebezpieczeństwa na kupującego. Oznacza to, że Kodeks Cywilny przerzuca w tym wypadku na sprzedawcę ciężar dowodowy, że wada powstała później.

Kancelaria Prawna MHS udziela porad prawnych kupującym, dotyczących dochodzenia roszczeń z tytułu rękojmi. Nasi prawnicy, jak również adwokaciradcowie prawni współpracujący wskazują nie tylko jakie prawa przysługują kupującym, ale przygotowują także pisma wzywające sprzedawcę do respektowania praw kupującego, a także w ostateczności reprezentują naszych Klientów przed sądem.

Odpowiedzialność za uszkodzoną przesyłkę

Coraz więcej osób decyduje się na dokonywanie zakupów przez Internet z uwagi na oszczędność czasu a także możliwość porównania w tym samym czasie ofert kilku różnych sprzedawców. Zakupiony towar dostarczony jest następnie przez przewoźnika pod wskazany adres. Zdarzają się jednak sytuacje, w której przesyłka dociera uszkodzona lub nawet zniszczona. Pojawia się wówczas pytanie o to kto ponosi odpowiedzialność za uszkodzoną przesyłkę.

Odpowiedzialność sprzedawcy wobec przedsiębiorcy

Generalną zasadą jest, że z chwilą wydania rzeczy sprzedanej na kupującego przechodzi ryzyko przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy, przy czym za moment ten uznaje się, w sytuacji gdy miejscem spełnienia świadczenia jest miejsce zamieszkania sprzedawcy (co jest regułą), moment powierzenia rzeczy przewoźnikowi. Oznacza to, że od momentu powierzenia rzeczy przewoźnikowi sprzedawca nie odpowiada za zniszczoną lub uszkodzoną przesyłkę.

Odpowiedzialność sprzedawcy wobec konsumenta

Nieco odmiennie wygląda sytuacja w przypadku zakupu rzeczy jako konsument. Miejscem spełnienia świadczenia jest bowiem zawsze miejsce, do którego zakupiona rzecz miała zostać dostarczona. Zgodnie z przepisami Kodeksu Cywilnego, sprzedawca odpowiada za uszkodzenie lub zniszczenie rzeczy w trakcie transportu jeżeli miał wpływ na wybór przewoźnika. Podkreślić należy, że odpowiedzialność sprzedawcy wchodzi w grę zarówno wtedy gdy zniszczenie lub uszkodzenie przesyłki nastąpiło z winy przewoźnika, a także wówczas, gdy miało miejsce w sposób niezawiniony. W sytuacji, w której sprzedawca przesyła paczki za pośrednictwem wybranego przez siebie przewoźnika (lub nawet daje możliwość wyboru przewoźnika przez kupującego – sytuacja bardzo często występująca na portalu aukcyjnym Allegro), uznać trzeba że ma on wpływ na wybór przewoźnika. Oznacza to, że w takim wypadku kupujący będący konsumentem może zawsze dochodzić roszczeń odszkodowawczych od sprzedawcy z tytułu dostarczenia zniszczonej lub uszkodzonej przesyłki.

Odpowiedzialność przewoźnika

Oczywiście, powyżej opisana odpowiedzialność sprzedawcy wobec kupującego nie wyklucza odpowiedzialności przewoźnika. Kwestia ta jest jedną z najistotniejszych z punktu widzenia prawa przewozowego. Przewoźnik odpowiada za zniszczenie lub uszkodzenie przesyłki od przyjęcia jej do przewozu do momentu jej wydania, a także za opóźnienie w dostawie. W zależności od tego komu przysługuje prawo rozporządzania przesyłką roszczeń może dochodzić nadawca lub odbiorca. Podkreślić należy, że prawo nadawcy do rozporządzania przesyłką wygasa m.in. z chwilą odebrania przesyłki przez odbiorcę. Oznacza to, że od tego momentu jedynie odbiorca może dochodzić roszczeń od przewoźnika z tytułu zniszczenia lub uszkodzenia przesyłki. Poważnym problemem dla przedsiębiorców trudniących się sprzedażą na odległość jest tutaj fakt, że może dojść do sytuacji w której kupujący będący konsumentem będzie uprawniony do dochodzenia roszczeń od sprzedawcy na podstawie przepisów Kodeksu Cywilnego, a sprzedawcy nie będą przysługiwały roszczenia przeciwko przewoźnikowi (z uwagi na regulację prawa przewozowego). W takiej sytuacji rozwiązaniem może być zawarcie umowy cesji pomiędzy kupującym a sprzedawcą, na podstawie której sprzedawca uzyska prawo do wystąpienia z roszczeniami przeciwko przewoźnikowi.

Kancelaria Prawna MHS specjalizuje się w dochodzeniu roszczeń związanych ze zniszczonymi i uszkodzonymi przesyłkami. Prawnicy Kancelarii, a także adwokaci i radcowie prawni współpracujący udzielają porad prawnych zarówno konsumentom jak i przedsiębiorcom. Posiadamy także doświadczenie w obsłudze firm transportowych w sprawach z zakresu obrony przez nieuzasadnionymi roszczeniami z tytułu umowy przewozu.

Co wchodzi w skład majątku wspólnego ?

Co wchodzi w skład majątku wspólnego ?

Wraz z zawarciem związku małżeńskiego pomiędzy małżonkami powstaje ustawowa wspólność majątkowa. Nie oznacza to jednak, że wszystkie przedmioty majątkowe, które małżonkowie posiadali przed ślubem jak również nabyli później stają się ich wspólną własnością. Prawo rozstrzyga, które przedmioty majątkowe pozostają w majątku osobistym małżonków. Doniosłość tego podziału jest szczególnie istotna w przypadku rozwodu, gdy dochodzi do podziału majątku wspólnego i należy ustalić które przedmioty majątkowe są wspólne, a które należą wyłącznie do poszczególnych małżonków.

Majątek wspólny małżonków

Generalną zasadą jest, że do majątku wspólnego wchodzą prawa majątkowe nabyte w trakcie trwania wspólności ustawowej małżeńskiej. Oznacza to, że o ile przepisy nie stanowią inaczej, wszystko co małżonek nabywa po zawarciu małżeństwa staje się częścią majątku wspólnego. Przykładowo można tu wymienić pobrane (wypłacone) wynagrodzenie za pracę czy dochody z jakiejkolwiek działalności zarobkowej. Ponadto w sytuacji gdy przedmioty majątkowe, będące częścią majątku wspólnego przynoszą dochody, np. czynsz z tytułu najmu wspólnej nieruchomości, wchodzą one również do majątku wspólnego.

Majątek osobisty małżonków

O ile przedmioty majątkowe nie wchodzą w skład majątku wspólnego stanowią one cześć majątku osobistego każdego z małżonków. W pierwszej kolejności należy pamiętać, że przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej pozostają zawsze wyłączną własnością małżonków. Oznacza to, że w przypadku rozwodu nie podlegają one podziałowi, ponieważ nigdy nie były wspólne. Drugą istotną grupą o której należy pamiętać są przedmioty majątkowej nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, co związane jest z tym, że prawo nie chce ingerować w wolę darczyńcy lub testatora. Warto wskazać również, że dopóki wynagrodzenie z pracy lub prowadzonej działalności zarobkowej nie zostało pobrane (a wiec fizycznie uzyskane) pozostaje ono w majątku osobistym małżonka. Dopiero więc jego pobranie niejako przenosi je do majątku wspólnego. Powiązane z tą grupą są także przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągniecia jednego z małżonków (czyli już nie np. wygrana w loterii, która zależy wyłącznie do szczęścia) oraz prawa autorskieprawa własności intelektualnej (np. patenty). Dodatkowo z mocy ustawy do majątku osobistego wchodzą: prawa majątkowe związane ze współwłasnością łączną (np. spółka cywilna), przedmioty służące do zaspokajania osobistych potrzeb małżonka, prawa niezbywalne, odszkodowania z tytułu uszkodzenia ciała oraz zadośćuczynienie. Na samym końcu warto pamiętać, że jeżeli małżonek nabywa określone przedmioty majątkowe w zamian za przedmioty majątkowej pochodzące z jego majątku wspólnego, wchodzą one również do jego majątku osobistego. Przykładowo, jeżeli małżonek sprzeda samochód i z uzyskanej sumy pieniędzy zakupi nowe auto, wejdzie ono również do majątku osobistego.

Intercyza, czy małżeńska umowa majątkowa

Powyżej opisane zasady wchodzą w grę w sytuacji, gdy małżonkowie zdecydują się nie zawierać intercyzy. Poprzez małżeńską umowę majątkową, która jest swego rodzaju zobowiązaniem, mogą oni wspólność majątkową wyłączyć (w takiej sytuacji nie powstanie w ogóle majątek wspólny) lub rozszerzyć (czyli objąć majątkiem wspólnym również przedmioty majątkowe, które zgodnie z zasadami ogólnymi do majątku wspólnego by nie weszły). W tym drugim przypadku występują jednak pewne ograniczenia, które nie pozwalają objąć wspólnością wszystkich, dowolnie wybranych przedmiotów majątkowych.

Kancelaria Prawna MHS specjalizuje się w sprawach rozwodowych, w szczególności związanych z podziałem majątku wspólnego. Prawnicy Kancelarii, a także adwokaci i radcowie prawni współpracujący posiadają duże doświadczenie w udzielaniu porad prawnych związanych ze wspólnością majątkową małżeńską oraz majątkiem osobistym. Kancelaria Prawna MHS doradza również osobom, które chcą zawrzeć intercyzę, aby umożliwić im w sposób optymalny uregulowanie ich stosunków majątkowych.

Darowizna firmy

Przeniesienie przedsiębiorstwa na inną osobę fizyczną

Bardzo często dochodzi do sytuacji, w której pojawia się potrzeba przeniesienia firmy na inną osobę fizyczną. Przeniesienie firmy jest pojęciem potocznym (firma jest bowiem oznaczeniem – nazwą przedsiębiorcy) i bardziej precyzyjnym określeniem jest przeniesienie przedsiębiorstwa. Najczęściej potrzeba taka pojawi się w sytuacji, w której przedsiębiorca zamierza zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej i przekazać swoje przedsiębiorstwo innej osobie, np. dzieciom.

Darowizna przedsiębiorstwa lepsza niż sprzedaż

Przedsiębiorcy chcący przekazać swoje przedsiębiorstwo następcom stają przed problemem wyboru sposobu, w jaki  najlepiej tego dokonać. Dwoma podstawowymi są sprzedaż i darowizna. Sprzedaż stwarza jednak wiele problemów. Przede wszystkim osoba nabywająca w ten sposób przedsiębiorstwo powinna dysponować odpowiednimi środkami finansowymi, które pozwolą na sfinansowanie tego celu. Oczywiście w przypadku dzieci, bardzo często będzie to niemożliwe. Natomiast sprzedaż pozorna (czyli  bez realnego transferu pieniężnego) może w przyszłości spowodować wiele komplikacji, w szczególności w związku z kontrolą Urzędu Skarbowego.

Wiele z tych  problemów można uniknąć stosując umowę darowizny. W takiej sytuacji nie ma obaw co do tego, że nabywca przedsiębiorstwa będzie potrzebował posiadać środki na nabycie majątku tzw. „firmy”. Ponadto w przypadku przeniesienia przedsiębiorstwa na określone osoby np. dzieci będziemy mieli do czynienia ze zwolnieniem od podatku od spadków i darowizn, co oznacza, że nie powstanie konieczność uiszczenia tego podatku. Należy jednak zaznaczyć, że ze zwolnieniem będziemy mieli do czynienia dopiero po podjęciu dodatkowych czynności. Mówiąc o podatkach, nie sposób też nie wspomnieć, że zbycie całego przedsiębiorstwa podlega również zwolnieniu od podatku VAT. Oznacza to wiec, że darowizna przedsiębiorstwa na rzecz dzieci nie niesie ze sobą żadnego ryzyka podatkowego i nie powoduje powstania konieczności poniesienia dodatkowych opłat na rzecz fiskusa.

Umowy z kontrahentami

Nie można zapominać, że darowizna przedsiębiorstwa nie przenosi sama z siebie na obdarowanego wszystkich umów, które zostały zawarte. Umowa darowizny przenosi bowiem same zobowiązania, ale bez długów. W celu „wstąpienia w prawa” darczyńcy konieczne jest podpisanie trójstronnych aneksów, które spowodują, że stroną umów z kontrahentami stanie się obdarowany.

Likwidacja działalności gospodarczej darczyńcy

Przeniesienia przedsiębiorstwa najlepiej dokonać  po otwarciu  działalności gospodarczej przez osobę, która ma nabyć przedsiębiorstwo w drodze darowizny. Po dokonaniu tej czynności i przeniesieniu „firmy” ostatnią rzeczą jaką pozostanie do wykonania będzie likwidacja działalności gospodarczej darczyńcy. Z reguły likwidacja wiąże się z koniecznością zapłaty podatku  VAT od tych przedmiotów majątków, od których odliczono podatek VAT dokonując ich zakupu. W tym jednak przypadku, z uwagi na fakt, że darowizna przedsiębiorstwa przenosi wszystkie jego składniki majątkowe, to ryzyko podatkowe nie powstanie.

Kancelaria Prawna MHS  prowadzi kompleksowe doradztwo prawne dotyczące przeniesienia przedsiębiorstwa i udziela wyczerpujących porad prawnych w tym zakresie. Pomagamy przygotować odpowiednie umowy oraz doradzamy  w jaki sposób wyeliminować mogące się pojawić ryzyka podatkowe.