Wysokość renty chorobowej - kto i jak może się o nią ubiegać

Orzeczenie niezdolności do pracy jest potrzebne do uzyskania niektórych świadczeń z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Jest więc szczególnie istotne dla dość dużej grupy ludzi, zwłaszcza tych, którzy starają się o rentę z tego tytułu.

Kto jest osobą niezdolną do pracy?

Zgodnie z przepisami prawa „niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu”. Niezdolność do pracy może być całkowita lub częściowa. Całkowita niezdolność polega na utracie możliwości wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowa, związana jest z utratą zdolności do pracy, zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji, w znacznym stopniu.
Przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy, a także rokowaniach, co do odzyskania tej zdolności, bierze się pod uwagę stopień naruszenia sprawności oraz możliwość jej przywrócenia poprzez leczenie i rehabilitację. Uwzględnia się powrót do dotychczasowej pracy lub podjęcie innej po przekwalifikowaniu zawodowym, biorąc pod uwagę nie tylko rodzaj i charakter wcześniej wykonywanej pracy, ale też poziom wykształcenia, wiek i warunki psychofizyczne danej osoby.

Kiedy orzeczona jest trwała niezdolność do pracy?

Trwała niezdolność orzeczona jest wtedy, gdy nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy. Jeżeli natomiast, zgodnie z wiedzą medyczną, są szanse na powrót do zdrowia, orzeka się okresową niezdolność do pracy.

Renta chorobowa – dla kogo?

Renta chorobowa to świadczenie dla osób, które całkowicie lub częściowo utraciły zdolność do pracy zarobkowej. Warunkiem, który trzeba spełniać, aby otrzymać rentę chorobową jest posiadanie ubezpieczenia społecznego, a więc odprowadzanie składek do ZUS.
Renta ta może zostać przyznana pod warunkiem posiadania orzeczenia o utracie zdolności do pracy wydanego przez lekarza orzecznika i komisję lekarską ZUS. Dodatkowo, utrata zdolności do pracy musi mieć miejsce w czasie trwania zatrudnienia czyli w tzw. okresie składkowym lub nieskładkowym (np. urlop macierzyński) albo też w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.
Okres ubezpieczenia, wymagany do przyznania takiej renty, zależy od wieku, w którym osoba stała się niezdolna do pracy. Trzeba więc być ubezpieczonym:
– przez rok – dotyczy to osób, które straciły zdolność do pracy przed ukończeniem 20 lat,
– dwa lata, gdy stało się to pomiędzy 20 a 22 rokiem życia,
– trzy lata, gdy niezdolność ta wystąpiła w wieku od 22 do 25 lat,
– cztery lata, gdy utrata zdolności do pracy miała miejsce w wieku od 25 do 30 lat,
– 5 lat, gdy stało się to po ukończeniu 30 lat życia.
Ten pięcioletni okres ubezpieczenia musi jednak przypadać na ostatnie dziesięć lat przed złożeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy. Zasada ta nie obowiązuje, jeżeli osoba zostanie uznana za całkowicie niezdolną do pracy, mając 25-letni okres składkowy – w przypadku kobiety i 30-letni w przypadku mężczyzny.

Renta chorobowa – wniosek

Aby starać się o rentę chorobową, należy złożyć wniosek na piśmie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Formularz wniosku można dostać w ZUS-ie lub wydrukować go ze strony internetowej ZUS-u wraz z instrukcją wyjaśniającą, jak go wypełnić. Oprócz wniosku potrzebne będą jeszcze inne dokumenty, czyli:
– informacja o okresach składkowych i nieskładkowych (druk ZUS Rp-6),
– dokumenty potwierdzające okresy składkowe i nieskładkowe,
– dokumenty o zarobkach,
– zaświadczenie o stanie zdrowia wydane przez lekarza prowadzącego leczenie (druk ZUS N-9),
– inna dokumentacja medyczna, mogąca mieć znaczenie przy wydawaniu orzeczenia przez lekarza orzecznika ZUS-u,
– wywiad zawodowy, wypełniony przez pracodawcę (druk ZUS N-10).
Dokumenty, dotyczące zatrudnienia, powinny być dostarczone w oryginale. Oryginałem będą też poświadczone notarialnie odpisy, wypisy i kserokopie oraz oryginalne zeznania świadków.

Od czego zależy wysokość renty chorobowej?

Wysokość renty chorobowej zależna jest od długości okresów składkowych i nieskładkowych.
Renta z powodu całkowitej niezdolności do pracy wynosi 100% wyliczonego świadczenia. Z kolei renta z powodu częściowej niezdolności to 75% renty z powodu całkowitej niezdolności do pracy.
Może być jeszcze renta, przyznana z powodu całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji. W tym przypadku wyniesie ona 100% wyliczonego świadczenia plus dodatek pielęgnacyjny.

Wysokość renty chorobowej w roku 2018

Dzięki podwyżce płacy minimalnej oraz waloryzacji rent i emerytur, w 2018 roku wzrosły również świadczenia z tytułu rent chorobowych. Minimalna wysokość najniższej renty z tytułu niezdolności do pracy wypłacana od 2017 roku wynosiła 1000 zł. W 2018 roku wskaźnik waloryzacji rent i emerytur wyniósł 102,98 %, a to oznacza, że świadczenia wzrosły o 2,98%. W rezultacie najniższa renta z tytułu niezdolności do pracy wzrosła z 1000 do 1029,80 zł. Przeciętna renta wzrosła natomiast o około 47,84 zł, a więc wynosi obecnie 1653,06 zł. Wyższy jest również dodatek pielęgnacyjny, który wynosi teraz 215,84 zł.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here