Prawo pracy

Prawo pracy stanowi gałąź prawa, która reguluje przede wszystkim więzi prawne łączące pracownika i pracodawcę nazywane stosunkiem pracy. Należy jednak zaznaczyć, że normy prawne należące do zakresu prawa pracy regulują nie tylko stosunek pracy, którego podstawę stanowi najczęściej umowa o pracę (tzw. indywidualne prawo pracy), lecz także inne materie np. zbiorowe prawo pracy czy uprawnienia niektórych organów administracji takich jak państwowa inspekcja pracy.

Zbiorowe prawo pracy reguluje stosunki prawne pomiędzy pracodawcami a reprezentującymi pracowników związkami zawodowymi czy innym przedstawicielstwem pracowników. Problematyka zbiorowego prawa pracy dotyka m. in. tak istotnych tematów jak prawo do strajku.

Należy zauważyć, że normy z zakresu prawa pracy są zawarte nie tylko w przepisach kodeksu pracy. Do źródeł prawa pracy zalicza się bowiem także przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych oraz postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy.

Ustawy mogą obejmować swym zakresem ogół pracowników lub też mogą odnosić się wyłącznie do pracowników zatrudnionych w określonych branżach lub zawodach. Wskazane ustawy o charakterze branżowym (zawodowym) określa się tradycyjnie mianem pragmatyk (np. Karta Nauczyciela lub ustawa o służbie cywilnej). Z kolei postanowienia układów zbiorowych czy regulaminów (tzw. specyficzne źródła prawa pracy) stanowią źródła prawa pracy po spełnieniu dwóch warunków: merytorycznego (określenia praw i obowiązków stron stosunku pracy) oraz formalnego (oparcia na ustawie). Oba te warunki muszą zostać spełnione symultanicznie.

Trzeba zaznaczyć, że kodeks pracy ustanawia określoną hierarchię źródeł prawa pracy, która stanowi odzwierciedlenie zasady uprzywilejowania pracownika jako ex definitione słabszej strony stosunku pracy. Mianowicie, postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych oraz regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż przepisy samego kodeksu pracy oraz innych ustaw i aktów wykonawczych. Inaczej mówiąc, postanowienia aktów specyficznych mniej dla pracownika korzystne od ustaw obowiązują, lecz nie znajdują zastosowania. Z kolei ww. postanowienia regulaminów i statutów nie mogą być mniej korzystne dla pracowników niż postanowienia układów zbiorowych pracy i porozumień zbiorowych.

Wreszcie, należy podkreślić, że źródłami prawa są także źródła prawa o charakterze międzynarodowym (umowy międzynarodowe) i ponadnarodowym (prawo Unii Europejskiej).

Kancelaria prawna MHS świadczy usługi kompleksowego doradztwa prawnego w zakresie wszelkich spraw pracowniczych, udzielając porad prawnych zarówno pracodawcom jak i pracownikom. Zespół Kancelarii posiada doświadczenie we wprowadzaniu i stosowaniu innowacyjnych rozwiązań w zakresie prawa pracy, w tym przede wszystkim tych, które pozwalają na uelastycznienie regulacji obowiązujących pracowników i pracodawców. Wartym podkreślenia jest wreszcie fakt, że Prawnicy Kancelarii MHS oraz współpracujący z nią adwokaci i radcowie prawni brali udział w takich zdarzeniach prawnych z zakresu prawa pracy, jak przejście zakładu pracy na nowego pracodawcę czy due dilligence spółek z perspektywy stosunków pracowniczych istniejących w przejmowanej spółce.